donderdag 7 februari 2013

Matrimonio all'italiana

Wat kan ik me, als italofiel en italianist, nog meer wensen dan trouwen in Italië met een Italiaan? Een lust voor mijn interculturele hart, want bij het organiseren van een bruiloft in Italië - en zeker wanneer bruid en bruidegom niet dezelfde nationaliteit hebben - krijg je onherroepelijk te maken met cultuurverschillen. Gelukkig heb ik al meerdere bruiloften meegemaakt in Italië en weet ik dus wat me te wachten staat.

Zoals trouwen in de kerk. In Nederland trouwt bijna niemand meer in de kerk en volgens kerknieuws neemt deze tendens ook in Italië langzaam af. Gelukkig is een kerkelijk huwelijk ook meteen rechtsgeldig in andere landen, dat scheelt weer een bezoekje aan het gemeentehuis. Maar trouwen in de kerk betekent wel: corso di preparazione, een voorbereidingscursus bij de pastoor die jou de ins en outs van het katholieke huwelijk bijbrengt.

Een Nederlandse huwelijksfeest begint veelal in een stadshuis waar bruid en bruidegom tezamen aan komen rijden. In Italië wacht de bruidegom zijn meisje op in de kerk. Traditiegetrouw komt zij te laat en laat zich door haar vader naar het altaar brengen. De ceremonie is, net als in Nederland, openbaar, maar daarna verschillen de twee culturen nogal. Een Nederlandse bruidspaar geeft vaak een groot feest in de avond. Wat er tussen ceremonie en feest gebeurt weten alleen de ‘daggasten’: de meest naaste familie en de beste vrienden, die wel de hele dag bij het bruidspaar blijven. Soms is er een receptie voor mensen die dan weer niet op het feest mogen komen. In Italië is dat anders: daar word je wel of niet uitgenodigd. Alle genodigden zijn er de hele dag bij en er wordt met z’n allen gegeten. En er wordt vooral véél gegeten. Bier drinken hoort daar echter niet bij.
In Italië worden de mensen die niet zijn uitgenodigd maar het bruidspaar wel kennen op de hoogte gebracht van het huwelijk door middel van een partecipazione. Dat is een kaartje waarop de ouders van beide partijen aankondigen dat hun zoon en dochter gaan trouwen. Iedereen krijgt zo’n kaart, maar niet iedereen ontvangt er ook een invito (uitnodiging) bij.

Volgens de Italiaanse traditie trouwt het bruidspaar in de geboorteplaats van de bruid. In mijn geval zou dat Gouda zijn, maar aangezien ik ook een beetje van Italië houd, trouw ik liever daar. Eén van de voordelen van trouwen in Italië is dat er ontzettend veel mooie trouwlocaties zijn en over het algemeen is het altijd mooi weer. In Nederland loop je vaak de kans dat het regent op je grote dag, wat overigens in Italië weer geluk brengt: sposa bagnata, sposa fortunata (natte bruid, fortuinlijke bruid). Alles is mooi in Italië. Ook Italiaanse gasten zien er altijd piekfijn uit. In Nederland zie je nog weleens spijkerbroeken en ruitjesbloezen, alsof de gasten zo uit kantoor zijn weggelopen. In Italië niet, daar doet men aan fare la bella figura. In meerdere opzichten.

Ook wat betreft huwelijkscadeaus. Italianen geven heel gul voor bruiloften, zelfs als ze niet op het feest kunnen komen. Er bestaat zoiets als een lista nozze, dat is een lijst die het bruidspaar opstelt bij een winkel naar keuze en waarop ze de spulletjes zetten die ze graag zouden willen hebben. Omdat veel stellen nog steeds uit huis trouwen (meer om economische dan om religieuze redenen), hebben ze vaak nog alles nodig voor hun huishouding. Dan is zo’n lijst heel handig, ook in Nederland wordt daar weleens gebruik van gemaakt. Iedere genodigde kan een cadeau uitzoeken en de winkel zorgt dan dat het bij het bruidspaar terechtkomt. Zit daar niets bij of is alles al afgevinkt, dan kun je altijd nog geld geven, of overmaken. Menig bruidspaar in Italië kan er de complete bruiloft van betalen en nog geld overhouden ook. Maar hoe warm de Italianen ook zijn, het overmaken van geld vind ik nogal een koude manier van schenken. Dan overhandig ik liever een (Nederlandse) enveloppe. Maar deze cadeautip op de uitnodiging plaatsen wordt niet gewaardeerd. 

Na afloop van de bruiloft krijgen alle gasten een cadeautje (met bruidssuiker) mee naar huis. In Italië heet dat een bomboniera, vaak een ietwat kitscherig potje of beeldje dat je liever niet in je woonkamer zet. Hier is het aan het bruidspaar om uit te blinken: hoe mooier, hoe beter. Ook de mensen die niet zijn gekomen horen iets te krijgen. In Nederland worden tegenwoordig grappige dingen als flesjes katerwater of pakjes bruide(n)gom uitgedeeld.

Paese che vai, usanze che trovi, elk land heeft z’n eigen gebruiken en ik kom in beide culturen mooie dingen tegen. Ik houd van de Italiaanse deftigheid, maar ook van de Nederlandse persoonlijkheid. Ik wil met iedereen eten, maar wel gewoon een cadeautje in mijn handen krijgen. Wellicht kan ik alle positieve punten combineren nu ik zelf over honderd dagen met een Italiaan trouw.

7 opmerkingen:

  1. Klopt het dat je in de Italiaanse kerk betaalt voor de "bloemen". Oftwel een eufenisme voor kerkhuur?Hoe mooier (of groter of populairder de kerk) hoe duurder de bloemen?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ja Rene, dat klopt. Je betaalt een bijdrage aan de kerk voor de 'huur' en de mooie aankleding en aan de bloemist een astrominisch bedrag voor de bloemen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een leuk artikel, Miriam. En gefeliciteerd! Trouwen jullie hier of in Italie?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Grazie, Lotje en Anneke. We trouwen in Genua! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Spannend! Veel plezier met de voorbereidingen en de voorpret!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Gefeliciteerd! Leuk dat je in Italië gaat trouwen, en Genua is een mooie stad! Ik woon inmiddels vijf jaar in Italië en heb hier een aantal bruiloften meegemaakt, en die waren idd precies zoals je in je post beschrijft :-). Wij hebben ervoor gekozen om in NL te trouwen in eerste instantie vanwege de bureaucratie in Italië, uiteindelijk is dat niet meer dan een statement, want het maakt niet zoveel uit waar je trouwt, maar ik heb een aantal zeer slechte ervaringen gehad met Italiaanse overheidsinstanties. Een leuk voordeel is wel dat de familie van Alessandra nu eindelijk eens te zien krijgt waar ik nou eigenlijk vandaan kom en opgegroeid ben :-)

    BeantwoordenVerwijderen