dinsdag 12 maart 2013

La Superba - een verhaal in Genua

Dat ik van Genua houd, is nu wel bekend. Dat is daar ga trouwen ook. Dat mijn co-vertaalster en goede vriendin Mara Schepers mijn getuige is misschien nog niet. Bij deze. En zoals het een goede getuige betaamt, wees zij mij op een boek dat niet in mijn boekenkast mag ontbreken: La Superba van Ilja Leonard Pfeiffer, dat zich afspeelt in die door mij zo gekoesterde stad. Dat ik van de uitgever een digitaal recensie-exemplaar kreeg vanwege mijn persoonlijke band met Genua, maakt dat ik hier nu een stukje schrijf. Maar dat niet alleen. Ik schrijf hier ook om jullie met klem aan te raden dit boek te lezen.
 
Wie de stad al kent, droomt meteen weg bij de beelden die de schrijver schetst. Aan zijn hand dwaal je door de smalle vicoli, je vergezelt hem op het terras van het Piazza delle Erbe en volgt zijn blik naar het mooiste meisje van Genua. Wie de stad niet kent, wil er na het lezen van dit boek naartoe om haar te ontdekken. Naar die mysterieuze en mystieke stad, naar dat heerlijke Italiaanse leven.
 
Maar het verhaal gaat verder dan de verheerlijking van een stad en een leven. Het gaat dieper. Het gaat ook over het leven, en over de liefde. Over een schrijver die weggaat uit Nederland, omdat het zo'n weinig poëtisch land is en vertrekt naar Italië: In de voortdurende opera buffa van het dagelijks leven kunnen de simpelste operaties, zoals het kopen van een brood bij de bakker of het afhalen van een pakketje bij het postkantoor, je voor de meest onverwachte complicaties stellen.
 
Prachtig toch? Als de schrijver op zoek ging naar inspiratie, heeft hij die mijns inziens in Genua gevonden. Zijn zinnen zijn schitterend. Een voorbeeld:
 
Natuurlijk maakt het ook deel uit van mijn beroep om mij een zo levendig mogelijke voorstelling te maken van de gedachten en beweegredenen van anderen en om desnoods uit het niets personages te scheppen naar mijn beeld in wie ik mij zo levendig kan verplaatsen dat ze van vlees en bloed worden en ik een geloofwaardig portret van hen kan maken op papier, maar dat wil nog niet zeggen dat ik ook zonder pen in de hand in mijn eigen spoken moet gaan geloven en aan een been genoeg heb om het andere er wijdbeens naast te denken en een complete gewillige minnares bij elkaar te zuchten met wie ik mij kreunend verenig.
 
Hoe zit het eigenlijk met dat vrouwenbeen? Ik weet het nog niet. Ik heb het boek nog niet uit. Ik wil het nog niet uitlezen, omdat ik dat zonde vind. Omdat ik er van wil blijven genieten.
 
Nieuwsgierig geworden? Bestel dan hier het boek:
 

3 opmerkingen:

  1. Ik ben het boek ook aan het lezen! Een aanrader!
    En ook ik weet nog niet hoe het afloopt met dat vrouwenbeen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit is een leuke blog als je van Genua houdt: http://dearmissfletcher.wordpress.com/ Groetjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Schrijver geeft interview op TV over bioek op 24 maart, herhaling 30 maart. Meer info http://www.italiagenda.nl/index.php/films-dvds/58-films-dvds/538-la-superba-pfeiffer-op-tv-2430-maart
    Veel plezier ! Catharina

    BeantwoordenVerwijderen