maandag 23 september 2013

Tutto a posto?

Van sommige plekken krijg je nooit genoeg. Sicilië is zo'n plek. Daar kan ik eeuwig naar terugkeren en steeds iets nieuws ontdekken. Deze keer was ik gewapend met wat extra lectuur: Tutto a posto? van Barbara Kleinbussink. Een vrolijk boek waarin reisgids en kookboek samenkomen, met foto's, recepten, leuke verhalen en goede tips.

Sant'Agata

Een korte rondreis

Sicilië is het grootste eiland van Italië, bijna net zo groot als België, dus een week is niet genoeg om alles te zien en 160 pagina's kunnen lang niet alles beschrijven. Dat neemt niet weg dat je met beide toch een mooi beeld kunt krijgen van de meest zuidelijke regio van Italië. Onze reis begint aan de oostkust: Catania, Taormina, Siracusa, Noto, de Etna. Genoeg om je een paar dagen te vermaken. We slapen in een appartement in Catania, dat we via airbnb hebben geboekt. Ons eigen huisje. Catania is een indrukwekkende stad met haar donkere gebouwen die zijn opgetrokken uit lavasteen. In Tutto a posto? lezen we het verhaal van Sant'Agata, de patroonheilige van de stad, die werd gemarteld en vervolgens stierf omdat zij zich niet wilde geven aan proconsul Quintianus, maar eeuwige liefde had beloofd aan Christus. We kijken onze ogen uit op de vismarkt en struinen over de Via Etnea.

Veel eten en aankomen

De eerste avond storten we ons vol overgave op de Siciliaanse keuken: melanzane (aubergines), ricotta, caponata, pasta met pistacchio (pistachepesto) en ga zo maar door. Het restaurant - Al cavalier Roxy - met uitzicht op het Castello Ursino staat ook in het boek van Barbara en is dus een échte aanrader. Na het eten volg ik een andere tip uit Tutto a posto?: we nemen een verfrissende seltz met limone en sale. Een drankje van mineraalwater met citroensap en zout. Goed voor de spijsvertering. Want dat we veel gaan eten op Sicilië is onvermijdelijk. We hebben een flinke lijst met specialiteiten die we moeten proberen: cassata, cannoli, arancini. Sicilië staat nogal bekend om haar dolci en lekkere hapjes. Allemaal zeer smakelijk, maar ook erg dikmakend. Suiker en frituur maken hier de dienst uit. En natuurlijk om haar heerlijke wijn, want dit is het eiland van de nero d'avola. Een bezoek aan het stadje Avola is dan ook zeker aan te raden.

Siciliaanse cannolo

De chaos van Palermo

Via het binnenland, met een stop in Centuripe, Piazza Armerina (waar we een heerlijke lunch genieten in het restaurant van Totò) en Enna, rijden we vervolgens naar Palermo. Sicilië is een heerlijke plek om met de auto te verkennen, al vrezen we in de grote steden regelmatig voor ons leven en voor dat van de andere weggebruikers. Aan Palermo heb ik mijn hart verloren. In die stad komen zoveel geuren, smaken en invloeden samen dat mijn hoofd ervan tolt. Dromerig loop ik langs koepels, beelden, fonteinen, kerken, gebouwen, ruïnes. Mijn favoriete kerk, de Santa Maria dello Spasimo, is helaas dicht vanwege instortingsgevaar. Het boek van Barbara verschaft mij nog wat extra achtergrondinformatie en zorgt ervoor dat ik niets belangrijks mis. Uiteraard rijden we ook even omhoog naar Monreale, om te genieten van de schitterende kathedraal en het adembenemende uitzicht op de stad. Het is zondag, dus er wordt een mis gevierd. Maar in de kloostergang is het lekker rustig en we nemen uitgebreid de tijd om de met mozaïeken en beeldhouwwerken versierde zuilen en kapitelen te bekijken.

Aan de kust

 Naast pittoreske steden zoeken we ook de stranden op. Het is nog 30 graden, dus wat verkoeling kunnen we wel gebruiken. Zo komen we terecht in het natuurreservaat van Vendicari, waar ook Barbara ons even op wijst: "In dit moerasgebeid komen veel (trek)vogels terecht die hier ook beschermd worden. Zo kun je de steltkluut en soms ook flamingo's zien. Je komt tijdens de wandeling bovendien langs mooie stranden en de restanten van een heel oude tonijnverwerkingsfabriek."
We brengen tevens een bezoek aan Cefalù, waar ook veel cultuurschatten te vinden zijn, en zoeken verfrissing in Mondello. De laatste dag doen we Castellamare del Golfo en San Vito Lo Capo aan. Gelukkig zijn de stranden in september niet meer zo afgeladen, maar het blijft in Italië altijd zoeken naar een stukje spiaggia libera, een stuk strand dat niet is volgebouwd met (dure) ligbedjes en parasols.

Aanrader

Sicilië in september is prachtig. Het is nog lekker weer en de grootste drukte is net een beetje voorbij. Natuurlijk heb je weken nodig om het hele eiland te verkennen, maar het is tevens een ideale plek voor een korte vakantie. Voor wie niet alleen geïnteresseerd is in alleen maar toeristeninformatie en niet met een dikke Lonely Planet vol openingstijden onder zijn arm wil lopen, maar ook wel eens wat andere, persoonlijkere verhalen wil lezen, kan ik het boek Tutto a posto? aanraden. Het is met name een heerlijke voor- en naproef van wat er te vinden is op dit driehoekige eiland.


En ga je (dit jaar nog) een ander deel van Italië bezoeken, kijk dan even op de website van Edicola Publishing. Daar vind je een hele reeks van dit soort boeken!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten